vrijdag 28 september 2018

Brugge, die scone

Toen ik deze morgen opstond, zag de hemel er maar grijs uit.
Dat voorspelde niet veel goeds.
Maar we zijn geen watjes en daarom sprongen we met volle moed de fiets op.
Na wat puffen en zweten, de ene al meer dan de andere, "parkeerden" we onze fietsen aan het Oud Sint-Jan. Dit werd onze uitvalsbasis om Brugge a.h.v een fotozoektocht te verkennen.
In groepjes o.l.v. een opa, een oma, mama's en papa's trokken we de  stad in om enkele bezienswaardigheden van nader bij te bekijken.
Zo werden de Burg, de Heilige Bloedkapel, de Rozenhoedkaai, de Onze-Lieve-Vrouwekerk, de markt met het belfort en het standbeeld van Jan Breydel en Pieter de Coninck, de Vismarkt en het Huidevettersplein, ... bezocht en met een woordje uitleg van de begeleidende "gids" konden de leerlingen de vragen oplossen. Ondertussen kregen we een paar kortstondige maar toch heftige regenbuien te verwerken. Maar dat kon ons niet deren.

Helaas was de tijd tekort om het volledige parcours af te leggen want we hadden om 11 uur een afspraak in het Historium. Daar kregen we een beeld van het middeleeuwse Brugge.
We leerden de schilder Jan Van Eyck, een van de Vlaamse Primitieven,  kennen.
Ook hier moesten de kinderen enkele opdrachten vervullen om het leven van toen wat beter te leren kennen.

Hier en daar hoorden we echter vreemde geluiden. Waren dat knorrende magen ? Tijd voor onze lunch. Met een drankje en onze broodjes erbij in de picknickruimte van het Historium verdween het hongergevoel in geen tijd.

En ja, we hadden wat speling over voor een verrassing. Via een zijsprongetje langs de Noordzandstraat passeerden toch wel aan Da Vinci zeker. Wie zin had, kon hier smullen van een lekker ijsje.

Hierna trokken we terug naar het Oud Sint-Jan voor de tentoonstelling "Mummies in Bruges".
Met Dummie, de mummie, tuimelden zowat een 5000 jaar terug in de tijd toen de doden nogal "ingewikkeld" waren. We maakten kennis met canopen, hiërogliefen, piramides, het mummificeren, sarcofagen en nog heel wat interessante kenmerken van de Egyptische samenleving.

Hieronder vinden jullie wat sfeerbeelden van deze leerrijke dag.
Ik hoop dat jullie ervan genoten hebben en de verwerking en het vervolg gebeurt in de klas.
En nogmaals bedankt aan de bereidwillige ouders en grootouders die voor ons klaarstonden voor deze geslaagde dag.








   























vrijdag 21 september 2018

Jep, het is gelukt


Hallo zesdeklassers en sympathisanten,

Het is er eindelijk van gekomen. Een eerste foto en een eerste artikeltje. By the way ... na veel zwoegen en zweten, want ik kreeg de foto maar niet op de blog.
De foto werd trouwens woensdag genomen tijdens de dag van de sport. De leerlingen mochten op die dag in de uitrusting van hun favoriete sportclub naar school komen. Zo zie je maar dat we in 6B een heel gamma aan sportclubs hebben gaande van voleybalfanaten, sportieve sjotters (leve SV Loppem), hockeygirls, danseressen, balletswingers, amazones (gelukkig zonder paard) en ga zo maar door.
De lenigheid van sommigen stroomt eraf.

Na die eerste weken moet ik vaststellen dat ik toch wel opgescheept zit met een toffe bende waarin heel wat potentieel steekt. Het belooft dus een superleuk en uitdagend jaar te worden. Aan jullie 6B'ers om het waar te maken. Ik verwacht veel jullie.

Deze week zullen we eens kijken hoe zwaar jullie wegen (nee, niet letterlijk uiteraard) maar wel figuurlijk door een aantal LVS-testen.
Er staat ook een toetsje van hoofdrekenen gepland (trouwens niet vermeld in het agenda omdat het eigenlijk om parate kennis gaat vandaar).

Op het einde van de week trekken we in de richting van de stad Brugge met zijn roemrijke verleden.
Daar zullen we kennis maken met enkele historische gebouwen a.h.v. fotozoektocht en andere leuke activiteiten. Hopelijk is het dan mooi weer.
Je mag hiervan een verslag verwachten op de blog, alsook over de lottrekking voor de Plechtigheid van 11 november in Brussel.

Groeten,

meester Chris

vrijdag 20 april 2018

En hebben jullie ook de groene kikker gevonden in de vorige fotoreeks ?

Een laatste verslagje van onze week Vredesklassen.
Er zijn kinderen die echt grenzen verlegd hebben. Die het aangedurfd hebben om het hele hoogte parcours af te leggen met de nodige aanmoedigingen, hé Odille. Die het toch maar volgehouden hebben om 4 dagen weg te zijn van het veilige nest.

Fris en monter, opgewekt en blij stonden we met trompetgeschal op. Voor de laatste keer ontbijt en picknick klaarmaken. Valiezen vullen , kamers opruimen, .... .

Op onze laatste dag maakten we onder alweer een stralende zon een speur- en fotozoektocht op de Ieperse vestingsmuren. Zo weten we ondertussen onder leiding van Siper dat de meest voorkomende varen op de vesten de muurvaren is, dat de verdedigingsmuren een Vaubanontwerp hebben, dat er maar 7 huizen in de hele stad Ieper de eerste wereldoorlog overleefden, ... .

Hierna sprongen we onze fiets op om naar het domein Palingbeek te rijden.
Na het verorberen van onze lunch wandelden we naar de site waar de landart-installatie.

"Het hart van de installatie is een platform waarop de sculptuur Coming World van Koen Vanmechelen wordt gepresenteerd. In de gietvloer van het platform werd de recentere wereldkaart geëtst. Het reusachtige ei van beton, metafoor voor een wereld die altijd groeit en in beweging is, ligt stil en doet ons reflecteren over de essentie van het herdenkingsproject: herdenken, verbinden, reflecteren en helpen. De zeshonderdduizend beeldjes liggen uitgelijnd rond het platform in de vorm van het Pangea, de wereld zoals die 225 miljoen jaren geleden uit slechts een continent bestond. De beeldjes waaieren als een massaal menselijk schild uit in de zone van het niemandsland en vormen daar een symbolische barrière op het terrein waar honderd jaar geleden, vier jaar lang, onmenselijk leed dagelijkse kost was. "     

Vervolgens werden we gastvrij ontvangen door 2 medewerkers van Astrolab Iris. Zij brachten ons heel wat kennis bij over de ruimte, ons zonnestelsel en de planeten, hoe lenzen gemaakt worden, wat een spiegeltelescoop is, enzovoort.

Er werd een waterraket afgevuurd en we kregen de kans om door middel van de ruimtetelescoop zonnevlekken te observeren.

Nu restte er alleen nog maar de fietstocht naar ons verblijf. Daar stond de vrachtwagen al te wachten om de fietsen naar Loppem te brengen.

De kinderen werden opgehaald door de bereidwillige ouders (nogmaals dank hiervoor). Dank ook aan de papa van Pepijn en enkele ouders om de lading fietsen uit te laden.

Supertevreden over het hele verloop van de Vredesweek, de toffe groep, de geslaagde activiteiten reed ik met een voldane glimlach naar huis, weliswaar met een rode kleur op armen, benen, neus en nek.

Ik zag dat het goed was geweest. Op naar de volgende vredesklassen ..............






































Hieronder vind je de laatste foto
reeks.